Podatek dochodowy od nierezydentów (IRNR i Modelo 210)
Co podatek dochodowy może mieć wspólnego z mieszkaniem w Hiszpanii? Otóż jest to jedna z podstawowych danin, o jakich muszą pamiętać obcokrajowcy będący właścicielami nieruchomości w tym kraju. IRNR, czyli Impuesto sobre la Renta de no Residentes, to podatek bezpośredni naliczany od dochodów uzyskiwanych w Hiszpanii przez osoby niebędące rezydentami podatkowymi w tym kraju. Dochody te mogą mieć ścisły związek z nieruchomością, ponieważ opodatkowaniu podatkiem IRNR podlegają między innymi:
- dochód przypisany z nieruchomości miejskich, które są przeznaczone do użytku własnego lub nie są zamieszkane;
- dochody uzyskiwane z wynajmu nieruchomości;
- zysk ze sprzedaży nieruchomości.
Stawka podatku IRNR wynosi 19% dla obywateli UE/EOG oraz 24% dla osób z pozostałych państw. Stawkę mnoży się przez podstawę opodatkowania, która zależy od rodzaju dochodu:
- przy nieruchomości do użytku własnego podstawa opodatkowania wynosi 2% lub 1,1% od wartości katastralnej nieruchomości;
- przy dochodzie z wynajmu podstawą jest czynsz otrzymany od najemców, który może być pomniejszony o koszty i opłaty związane z nieruchomością (tylko w przypadku obywateli UE/EOG);
- przy sprzedaży nieruchomości podstawa opodatkowania to różnica między ceną nabycia a ceną sprzedaży nieruchomości.
Dochody związane z nieruchomością należy zadeklarować na formularzu Modelo 210 z zachowaniem określonego terminu. Podatek od dochodu przypisanego należy rozliczyć raz w roku (do 31 grudnia), natomiast w przypadku dochodu z wynajmu można rozliczać podatek raz w roku lub kwartalnie. W razie sprzedaży nieruchomości zbywca ma czas do ok. czterech miesięcy od transakcji.
Podatek od nieruchomości (IBI)
Podstawowym podatkiem dotyczącym wszystkich właścicieli nieruchomości w Hiszpanii (rezydentów i nierezydentów) jest podatek od nieruchomości - Impuesto sobre Bienes Inmuebles (IBI). Jest to podatek gminny obejmujący nieruchomości miejskie, wiejskie i o szczególnym charakterze. Ma on charakter przedmiotowy, co oznacza, że obciąża nieruchomość lub prawa do nieruchomości, niezależnie od tego, kto jest jej właścicielem. Jest to również podatek obiektywny, który uwzględnia wartość nieruchomości, a nie sytuację majątkową właściciela. Zazwyczaj podatek IBI opłacany jest poleceniem zapłaty, czyli gmina automatycznie pobiera należność z rachunku właściciela.
Wysokość podatku oblicza się następująco: stawka podatku określona przez gminę × wartość katastralna nieruchomości.
Stawki podatku IBI zależą od gminy, jednak muszą mieścić się w granicach ustalonych przez ustawodawstwo państwowe, które wynoszą:
- od 0,4% do 1,1% dla nieruchomości miejskich;
- od 0,3% do 0,9% dla nieruchomości wiejskich;
- od 0,4% do 1,3% dla nieruchomości o szczególnych cechach.
Inne podatki za mieszkanie w Hiszpanii
Właściciele domów i mieszkań płacą również inne podatki w Hiszpanii. Wyróżniamy tutaj:
Podatek od przeniesienia własności (ITP)
Podatek od przeniesienia własności, czyli Impuesto sobre Transmisiones Patrimoniales (ITP) to podatek, który należy zapłacić przy zakupie nieruchomości z rynku wtórnego. Jego wysokość zależy od wspólnoty autonomicznej, przy czym stawki wynoszą od 6% do 13% w zależności od regionu i wartości nieruchomości. Podatek naliczany jest od wartości referencyjnej nieruchomości, wartości rynkowej lub ceny sprzedaży.
Podatek VAT (IVA) + AJD
Przy zakupie nieruchomości na rynku pierwotnym od dewelopera nabywca płaci podatek VAT (IVA) oraz podatek od udokumentowanych czynności prawnych (Actos Jurídicos Documentados - AJD). W Hiszpanii kontynentalnej podatek VAT stanowi 10% wartości nieruchomości, natomiast na Wyspach Kanaryjskich stawka wynosi 7% (jest to podatek Impuesto General Indirecto Canario - IGIC). Wysokość podatku AJD waha się w granicach 0,5% do 1,5% w zależności od wspólnoty autonomicznej.
Plusvalía municipal (IIVTNU)
Plusvalía municipal (Impuesto sobre el Incremento de Valor de los Terrenos de Naturaleza Urbana - IIVTNU) to lokalny podatek od wzrostu wartości gruntu nieruchomości miejskich. Co do zasady, odpowiedzialność za opłacenie tego podatku spoczywa na osobie sprzedającej nieruchomość. W sytuacji, gdy zbywca nie jest rezydentem podatkowym w Hiszpanii, nabywca może odpowiadać za uiszczenie podatku na zasadzie subsydiarnej odpowiedzialności. Podatek ten płacą również osoby, które otrzymały nieruchomość w spadku lub w darowiźnie.
Podatek od majątku (IP)
Impuesto sobre el Patrimonio (IP) to podatek od majątku, który obejmuje również nieruchomości. Podatek ten jest przekazywany wspólnotom autonomicznym, które mają prawo do określania minimalnej kwoty wolnej od podatku, stawek podatkowych oraz odliczeń i ulg. Ogólna kwota zwolnienia z podatku od majątku dla rezydentów i nierezydentów wynosi 700 000 euro. Z podatku zwolnione są nieruchomości, które stanowią główne miejsce zamieszkania podatnika.
Swoją wiedzą z czytelnikami serwisu podzieliło się polsko-hiszpańskie biuro księgowe Espaytax.
